nieuwjaarsviering

0
296

Elementen waarmee je een eigen viering nieuwjaar 2013 kunt samenstellen
We zetten het talent beweegknap in de kijker !
2013 :
We zetten elkaar in beweging !

 

Film : ik ben jouw arm, jij bent mijn been

Inleiding
Het wonder van bewegen

Op 1 januari begonnen we het nieuwe jaar.
We wensten elkaar een goede gezondheid.
En we maakten vele goede voornemens.
Eén ervan was : wat meer aan sport doen.
We vernieuwen ons fitness-abonnement,
we willen volop bewegen in de gymzaal.
Een gezonde geest in een gezond lichaam !
Kunnen en mogen bewegen is een wonder !
We stappen, we springen, we zwemmen,
we dansen, we spelen,
we genieten van een winterwandeling, we maken een grote fietstocht.
Sporten doet ons soms naar adem happen,
maar de vreugde, de deugd na de inspanning is groot.
Bij de een gaat het al wat vlotter dan bij de ander.
Wie van jullie is beweegknap ?
Wie voelt zich goed in de gymzaal ?
Of… ben je misschien wel eens stijf en stram ?
Als we eens minder goed weg kunnen, of als we ziek zijn, beseffen we : bewegen is een wonder !
Bewegen is ook : vooruitgaan, niet stilstaan of stilzitten.
Misschien heb ik wel iemand nodig die mij in beweging zet ?
Misschien heb ik wel een sportvriend nodig die me telkens opnieuw motiveert ?
Zetten we elkaar in beweging dit nieuwe jaar ?

 

Lied : Mega Super Knap lied – Axl Peleman

Want ik ben knap, knap, knap,
super mega knap.
Ik ben knap en jij bent knap.
Iedereen is knap. (2x)

Kaat houdt van bewegen, ze doet wel eens gek.
Hollen op de speelplaats, haar favoriete plek.
Kennen jullie Ivan, onze muzikant.
Zingen, springen, dansen,
met muziek heeft hij een band.
Refrein (2x)

Even logisch denken, 2×5=10
Als er wordt gerekend, dan heeft Kobe het gezien.
Cas die houdt van lezen, zijn neus zit in een boek.
Al die vreemde talen zijn voor hem gesneden koek.
Refrein (2x)

Greet die leeft zich uit, met verfpot en penseel.
Kliederen en kladderen, met rood, groen, blauw en geel.
Ali weet goed wat hij wil, hij kan heel veel alleen.
Hij volgt zijn intuïtie, zó steekt hij ineen.
Refrein (2x)

Lucy houdt van dieren en denkt aan het milieu.
Ze zorgt graag voor de planten,
ze wordt het echt nooit beu.
Rik die heeft veel vrienden, da’s algemeen bekend.
Hij brengt ons allen samen, elk met zijn talent. Refrein (2x)
Verzoeningsmoment

Voorganger : bewegen, sporten is gezond èn leuk.
Samen sporten is dubbel leuk.
Maar samen spelen, bewegen en sporten is niet altijd gemakkelijk.
Voor die keren dat het ons niet lukte om ècht samen te spelen vragen we om vergiffenis.

Kind : Bij het samenstellen van de ploeg
hadden we alleen oog voor onze eigen plaats;
tijdens het spel konden we moeilijk onze plaats afstaan
om een ander te laten delen in het samenspel.
Om zoveel ik-zucht.
Heer, vergeef ons.

Kind : Wij wilden niet verliezen
en daarom gebruikten wij listige middelen om onze tegenstrever uit te schakelen.
Om dit gebrek aan fair-play.
Heer, schenk ons vergiffenis.

Kind : Als wij toch verloren, zochten wij steeds naar uitvluchten
en konden onze tegenstrever niet gelukwensen met een gemeende handdruk.
Om zoveel hoogmoed.
Heer, vergeef ons.
Lezing
Verhaal van de adelaar en het winterkoninkje
Lang, lang geleden kregen de vogels ruzie over de vraag wie het hoogst kon vliegen. “Ik kan zo hoog vliegen”, zei de leeuwerik, “dat ik nog maar een puntje ben aan de hemel, en daarna verdwijn ik. Je kunt alleen nog horen hoe mooi ik zing. Dus kan ik het hoogst vliegen.” “Ik kan nog hoger vliegen zei de gier. Ik cirkel hoger en hoger, tot ik de hele wereld zie. Zo vind ik mijn eten … Ik kan het hoogste vliegen.“ “Dat is niet waar” zei de adelaar. “Ik ben de koning van de vogels. Ik heb sterke vleugels en een groot hart. Ik vlieg ver boven de wereld en zie alles wat er gebeurt.” “Stil allemaal” zei de wijze uil. “We zullen een wedstrijd houden. Alle vogels mogen meedoen. Dan kijken we hoe hoog ieder van ons kan vliegen.” Alle vogels vlogen de lucht in. Het was een enorm gefladder van vleugels. Sommige vogels vlogen niet erg hoog. Ze landden al snel weer op de grond en in de bomen. Ze waren een beetje verdrietig. Maar de struisvogel troostte hen. “Jullie hebben het heel goed gedaan”, zei hij. “Zo heeft de natuur het bedoeld. Jullie kunnen zo hoog vliegen als nodig is. Ikzelf kan helemaal niet vliegen en daar schaam ik me niet voor. Ik gebruik mijn vleugels bij mijn mooie bruiloftsdans.” Maar na een tijdje werden een heleboel vogels moe. Ze konden niet hoger vliegen. Daarom kwamen ze naar beneden. De gier kreeg opeens grote honger, hij vergat de wedstrijd en dook naar de grond. Zelfs de leeuwerik en de duif konden niet hoger vliegen. Ze kwamen naar beneden. Nu zagen ze nog maar één vogel in de lucht. Hij vloog zo hoog dat het leek of hij in de hemel verdween. Het was …. de adelaar. Hoog op de berg is het nest van de adelaar. In zijn nest liggen zijn jongen. Niemand kan er bij. Tenslotte kon zelfs de adelaar niet meer hoger vliegen. Moe, maar trots, zweefde hij , hoog, hoog aan de hemel. “Ik wist dat ik zou winnen” dacht hij bij zichzelf. Maar terwijl de machtige adelaar hoog boven de aarde zweefde, kroop er iets tevoorschijn uit zijn verenkleed. Tot zijn grote verbazing zag de adelaar een klein vogeltje dat nog hoger vloog dan hijzelf. Het was het dappere winterkoninkje. De adelaar deed zijn uiterste best om boven hem te komen, maar hij was te moe. “Hoe ben jij zo hoog gekomen?” vroeg de adelaar. Het winterkoninkje lachte, heel zacht, want het was maar een klein vogeltje. “Op je rug,” zei het winterkoninkje. “Maar maak je geen zorgen, jij hebt gewonnen. Ik had zelf nooit zo hoog kunnen vliegen. Ik heb me altijd afgevraagd hoe de wereld eruit zou zien vanaf zo‟n grote hoogte. Nu weet ik het. ik zal het nooit vergeten. Dank je wel.” Toen ze terugkwamen op de aarde, vertelden ze de andere vogels hoe het was afgelopen. De uil prees hen allebei. “Jullie hebben SAMEN een nieuw record gevestigd.” zei hij. “Met jouw sterke vleugels en moed, machtige adelaar; en met jouw dromen en slimheid, klein winterkoninkje, zijn jullie het het allerhoogst gekomen. „

 

Tussenzang

 

Evangelie
Jezus en de verlamde man Marcus 2,1-12

Er was een man die niet kon lopen. Zijn vrienden hoorden dat Jezus in de stad was. Met vier droegen ze hem tot bij Jezus.
Ze dachten dat Jezus hun vriend kon helpen.
Maar er waren zoveel mensen bij Jezus, dat er zelfs voor de deur geen plaats meer was. De vrienden geraakten niet in de kamer waar Jezus was.
Voorzichtig droegen ze de man langs de buitentrap omhoog. Ze maakten een gat in het dak. Langzaam lieten ze hun vriend naar beneden zakken. Tot voor de voeten van Jezus. Jezus zag hoe goed de mannen voor hun vriend zorgden. Hij keek naar de man en zei :”Sta op, pak uw bed en ga naar huis.” Meteen stond de man op, pakte zijn bed en wandelde weg.
De mensen die dit zagen waren verbaasd. Ze dankten God.
“Zoiets hebben we nog nooit gezien”, zeiden ze.

 

Homilie door voorganger

 

 

Wie is “verlamd” ?
Wat doen de vier mannen om de verlamde man bij Jezus te kunnen brengen?

Wie wil jij ‘tot bij Jezus brengen’?
Aan wie wil jij/willen wij denken?
Wie wil jij op het doek leggen?

Schrijf op een ster de naam van deze perso(o)n(en) en leg of prik deze ster in de draagdoek.

Laat de kinderen ervaren hoe ook zij kunnen dragen. Alleen, samen.
Wie willen ze tot bij de kerststal (als die er nog staat in de klas na de vakantie) dragen?
Robbie die arm is?
Jules die pijn heeft aan zijn been?
Hup die zich alleen voelt?
Rikki die ziek is?
Geef een draagdoek en laat ze dragen.
Laat ze ook elkaar dragen.
‘Wie wil gedragen worden? Waarom?’
Kunnen ze ook de juf/meester dragen. ‘Is de juf soms ook verlamd?’Probeer!

Geloofsbelijdenis

 

Voorbeden

Kind:
Wij hebben een prachtig lichaam waarmee we kunnen lopen, dansen, springen, zwemmen. We kunnen volop bewegen : voor dat wonder willen wij vandaag danken. Laat ons bidden.
Zang :

Kind :
We bidden dat we vreugde beleven aan het samen bewegen. Dat we groepen vormen waar samenspel en fair-play belangrijk zijn. Dat iedereen, beweegknap of niet, mag meedoen. Laat ons bidden.
Zang :
Kind :
Wij bidden voor allen die zoals de verlamde man vastzitten .
Dat wij als echte vrienden hen willen zien en vragen:
”Kan ik je dragen ?” Dat we zoals Jezus mensen weer op stap doen gaan.
Laat ons bidden.
Zang :

Onze Vader

Bezinningstekst

Er was eens een vogel met slappe vleugels.
Hij was geen hoogvlieger.
Moed en kracht waren er ook niet bij.
Hij voelde zich minderwaardig.
De andere vogels slierden in hoge vlucht door het azuurblauw.
Maar hij…hij keek maar…en pikte in de grond.
Hij tippelde wat, vloog eens op,
enkele meters maar…en plofte op de grond.
Zijn hart werd een kleine spons
die alle verdriet opzoog.
Hij voelde zich verloren en eenzaam
tot het hem te machtig werd!
Hij verzamelde al zijn krachten en vloog…
Gelukkig was daar net een boom met lage takken,
dicht bij de grond.
Daarop kon hij zich neerzetten.
Voor vogels met slappe vleugels
zijn er gelukkig bomen met lage takken.
Soms denk ik dat mensen, die van elkaar houden,
bomen met lage takken zijn.

 

Slotgebed

Goede God,
bij het begin van dit nieuwe jaar
heeft iedereen goede voornemens:
papa gaat wat meer fietsen,
mama wil gezonder eten,
Ik wil echt samen-spelen.
Help ons, God
om het beste van onszelf te geven.
En om niet op te geven als het
eens wat moeilijker of lastiger wordt.
Amen.

 

 

Achtergrond voor de voorganger en leerkracht :

Verlamd zijn … in beweging komen : enkele gedachten als achtergrond

Wat als je niet kunt bewegen? Wat als je vastzit en al dat groeien rond je ziet, en
er niet aan deel kunt nemen, hoezeer je ook zou willen? Nog erger: wat als je zelfs niet
beseft dat je vastzit?
Er zijn zoveel manieren waarop iemand vast kan komen te zitten. Dat kan financieel
en materieel zijn: dat je weet dat de winter voor de deur staat en toch maar besluit om
geen nieuwe winterjas te kopen wegens te duur; dat je niet naar de tandarts kunt,
hoewel het heel erg nodig is; dat je bang bent om naar de oogarts te gaan; of zelfs
maar met iemand op café…
Sommige mensen zouden wel willen veranderen, maar de rugzak die het leven
ongevraagd op hun schouders heeft gelegd, wordt met de jaren niet lichter, verlamt
hen telkens weer: het verleden dat niet overgaat, de chronische pijn die nooit
stopt, de handicap, het isolement, de eenzaamheid.
En ik weet niet wat erger is: beseffen waarom het allemaal moeilijk loopt, of het
helemaal niet beseffen. Plots die burn-out over je krijgen, die depressie, en niet weten
waarom; waarom het verkeerd loopt met je kind; waarom je mislukking op
mislukking stapelt.
Hebben wij het gevoel dat we gedragen worden ?
Dat woord zegt alles. Gedragen worden. Iedere mens moet het vertrouwen ervaren
dat hij of zij gedragen is.
En sommigen hebben dat vertrouwen niet.
Straks lezen we het verhaal van de lamme die door zijn vrienden tot bij Jezus getild
wordt, die ervaring van gedragen worden …. Maar wat als er
niemand je dragen wil?
Als we niemand vergeten te dragen, dan kan iedereen mee. Ik weet dat het klinkt als een utopie, maar dragen hoeft niet moeilijk of zwaar te zijn. Kijk naar wat Jezus deed: stilstaan, luisteren, niet weglopen maar een tweede vraag stellen, een lichamelijke aanraking, je laten ontroeren, een wens, een erkenning van al het sterke en goede in die mens voor je, meedenken aan een begin van oplossing, materiële zorg, aanmoedigen, bemoedigen,enz. Daarmee wordt iemand die vastzit, losgemaakt, in beweging gezet… Zo weinig kan zo veel zijn. Als dat niet een wonder is.
Maar ook wie niet echt vastzit, heeft er nood aan bewogen te worden. Laten we elkaar bewegen, door ons enthousiasme, door onze intelligentie en overtuiging, door elkaar mee te nemen in plannen en projecten, door verder te kijken dan vooroordelen…
Elkaar bewegen… te zien in een aflevering van de tv-reeks`Te Gek’, waarin een internet-verslaafde jongen door zijn vrienden vanachter het scherm wordt gehaald om weer naar buiten te gaan. Iemand aan het stappen krijgen of in de tuin werken kan therapeutisch zijn bij depressie. Een authistisch kind langs verschillende wegen naar dezelfde plek loodsen kan verstarring helpen voorkomen.
De oproep tot beweging kan dan wonderen doen, nieuw leven geven. Dat zit evengoed
achter een `Start-to-run’ campagne die ons aanmoedigt de loopschoenen aan te
trekken en kilometer na kilometer verloren gewaande spierkracht en conditie op te
bouwen, samen met het doorzettingsvermogen. Beweging schenkt nieuwe zuurstof aan lichaam en geest. Aan zo’n opdracht beginnen, waarbij we toch enige inertie moeten overwinnen, lukt meestal beter in groep. Laten we elkaar in beweging zetten !