Herdenkingsviering 2013: Troost bij het kruis

0
498


Het kruis verbindt de hemel met de aarde, 
God met mensen en mensen met elkaar

Vooraf: – kruisjes (1 per school + 1 per overledene) + kruisbeeld bureau meenemen + kaarsjes
– doeken
– volgblad
– bijbel
Muziek – Jan

Begroeting door Heidi

Dit is een avond, anders dan alle andere,
Een avond die ons zachter stemt en zwijgzamer.
Want staande in het herfstlicht van het leven,
herkennen wij de schaduw van de dood.
Vandaag komen we samen
en noemen bij naam, hen die ons zo dierbaar waren…
We noemen hen deze avond bij naam,
en voelen ons heel nabij…

Welkom en kruisteken door Rik

Meer nog dan anders plaatsen we ons in deze dagen 
onder het teken van het kruis.
Daarom willen we deze viering heel bewust beginnen 
met een kruisteken: in de naam van de vader….

Lied “Dat ik je mis” – Maaike Ouboter

Je kust me, je sust me, omhelst me, gerust me
Je vangt me, verlangt me, oneindig ontbangt me
Je roept me, je hoort me, je redt en verstoort me
Gelooft me, berooft me, verstikt en verdooft me
Je ademt en leeft me, siddert en beeft me
Vertrouwt me, beschouwt me als mens en weerhoudt me
Van bozige dromen die op komen dagen
De eenzame vragen van eindig geluk

Met je krullen als nacht, hoe je praat, hoe je lacht
Hoe je stem zo dichtbij als een engel verzacht
In mijn dromen doorstromen, oneindige leegtes
Je remt me, je temt me, je roert en beweegt me
Ik mis je, ik mis je, ik grijp je, ik gris je
Ik wil je, bespeel je, ik roer en beveel je
Om bij me te blijven, in donkere nachten
Om niet meer te smachten naar jou


>Refrein<
Laat me los
Ik moet nu alleen
En houdt me vast als het nodig is, in gedachten
En ik zoek je in alles om me heen
Maar al denk ik soms dat het zo beter is
Kan ik het niet helpen dat ik je soms mis
Ik smoor je, bevroor je, verlos en verloor je
Weg naar een andere plek maar ik hoor je
Omarm je, verwarm je, ik zie je en voel je
Ik aai je, ik streel je, ik knuffel en kroel je
Je rijpt me, begrijpt me, verwart en misleidt me
Het schrikt me soms af, hoeveel ik op je lijk nu
Mijn glimlach, mijn tranen, mijn liefde voor leven
Het spijt me van alles, kom help en bevrijd me


>Refrein<
Ik kus je, Ik sus je, ik doof en ik blus je
Je blijft heel dichtbij me, maar in mijn hoofd rust je

Namen noemen

Heidi:
Hier, dicht bij het kruis, noemen we ze vanavond opnieuw bij naam,
de dierbaren uit onze Arkorum-gemeenschap die we
de voorbije jaren uit handen gaven.
Hun namen spreken we vandaag opnieuw uit,
Niet zomaar, maar met eerbied en genegenheid,
Dankbaar voor alles wat zij in ons leven betekend hebben.
Muziek –
Tibeau Vanhauwaert,
Annick Loy,
Sophie Vanden Broucke,
Dion Myrtai,
Hadewijch Tuytten,
Thijs Glorieux,
Kobe Vermeylen ,
Rudy Tolpe,
Rune Clarysse,
Lowie Gits,
Edith Hoorne,
Marnix Feys,
Katrien Colpaert,
Romy-Lien Feryn,
Robin Vanneste,
Silke Brouckaert,
Roland Crepeele,
Lobke Vandekerckhove,
Cecile Vanhoutte,… stiltemoment
Met onze pijn, ons verdriet, onze onmacht gaan vanavond we onder het kruis staan…  en vragen naar om troost en kracht om door te gaan…

“Ik heb geen andere handen dan de jouwe” -Rudi

Het gebeurde in een klein dorpje in Duitsland, na de oorlog.
De gevluchte bewoners kwamen terug en zagen dat de oorlog
alles verwoest had: hun huizen, hun school, hun kerk,…
Geen enkele steen was op de andere blijven staan.
kruisbeeld tussen de kruisjes leggen –
Tussen al die brokstukken en dat puin lag ook het gebroken
kruisbeeld dat vroeger midden op het marktplein had gestaan.
De bewoners van het dorp wilden dit kruisbeeld graag
herstellen. Zij zochten alle stukken bij elkaar, doch de handen
waren niet meer terug te vinden.
In het dorp was ook een groep Engelse soldaten gelegerd.
Eén van hen maakte een bordje en hing dit onder het
kruisbeeld.
Op dat bordje schreef hij de volgende woorden :
‘I have no hands but yours’
(ik heb geen andere handen dan de jouwe!)
Heidi : Hoe kan ik die handen zijn voor de rouwende ?
Voor mijn naaste, een collega of leerling, een ouder, die een liefste uit handen moest geven ?

Tekst Troosten – Katrien

Luisteren.
Beluisteren.
Liefdevol aanwezig zijn.
Het gemis herkennen en erkennen.
Niet minimaliseren.
In de onmacht durven staan.
Tijd maken.
Samen dingen doen.
Zich met elkaar verbinden, tekens van verbondenheid geven.
Een telefoontje, een kaart, een knuffel.
Pijn laten zijn.
Het lijden samen dragen.
Tochtgenoot zijn.
Voor elkaar zorgen.
Een kom verse soep.
Warme wafels.
Meegaan.
Troosten.

Lied “Ankerlied“

Laat uw Naam ons leven worden, 
rode draad in ons bestaan, 
ankervast, vandaag en morgen, 
kracht en moed om door te gaan.
Breng ons daar waar mensen leven, wachtend op een woord van hoop
Doe ons delen, doe ons geven in uw Geest zijn wij gedoopt.
Breng ons daar waar mensen wonen, geef hen bij elkaar een thuis.
Waar zij liefde mogen tonen, samen delen last en kruis
Breng ons daar waar in de stilte, brood gebroken wordt gedeeld.
Waar uw Geest doorheen de kilte, breekt en zalft en harten heelt.

Hoe ze aan het kruis gekomen zijn Heidi

Vele keren zijn ze in vergadering samen geweest. Ja, die eerste groep van christenen heeft lang gezocht naar een teken, een symbool  om  hun geloof uit te drukken.
Een eerste voorstel heeft het niet lang volgehouden, met name de vis. Jezus had zijn eerste leerlingen – die bijna allemaal uit de visserij kwamen- tot vissers van mensen gemaakt. Onmiddellijk kwamen er tegenkantingen tegen het symbool van de vis. Zij die geen vis lustten, wilden niet dat ze steeds naar zoiets moesten kijken. Anderen, die zelf ook geen vissers waren vonden dat het symbool te veel naar één groep van mensen verwees.
Heel snel kwam het voorstel van een brood. De wonderbare broodvermenigvuldiging had toch veel mensen bij elkaar gebracht. Als het brood het symbool werd voor de christenen, dan zou dit ook een uitnodiging zijn om in Jezus’naam samen te komen. Maar ook hier kwamen tegenkantingen. Hoe lang kan je brood bewaren ? Wat als er vogels in de omgeving zijn ?
Voor het teken van een druivenrank was er wel wat eenheid te vinden. Het verhaal over de ranken en de wijnstok sprak iedereen nog aan. De wijn verwees toch naar het bloed van Jezus. Maar een teveel aan wijn had al meerdere keren voor onenigheid gezorgd en dat mocht zeker niet gebeuren.
Toen er vele vergaderingen voorbij waren, het aantal geïnteresseerden daalde, kwam na een lange periode van stilte één van de oudste christenen met een voorstel. Waarom niet het kruis als symbool nemen ? Even was het muisstil. Het kruis is toch het moment van de mislukking in  het leven van Jezus, dachten velen. Je kan toch niet die mislukking als symbool van ons christen-zijn nemen ?
“Neen”, zei de man, “het kruis is geen teken van mislukking. Het kruis is het symbool van kiezen tot het uiterste, het zich ten volle geven voor elkaar, het overwinnen van alles wat dood maakt. Als je even rond je heen kijkt, dan zie je dat je met velen samen bent, de volgelingen van Jezus leven en groeien in aantal. Als je dat ziet, dan voel je dat het kruis geen mislukking was.”
Het duurde even voordat de meesten zich achter het voorstel konden scharen. De oude man heeft dat moment zelf niet meegemaakt. Maar hij is tot de laatste dag van zijn leven blijven denken aan die dag dat hij Jezus heeft geholpen om zijn kruis te dragen. Die dag heeft hem zoveel levenskracht gegeven dat voor hem het kruis teken van overwinning is geworden.
naar E.Laridon

De vogels zingen jouw naam

Maarten Peters
In stilte staan wij hier
Onder fluisterende bomen
Ooit hebben zij gezien
Hoe de wereld haar ogen sloot
Iedereen is hier
Nieuwe vrienden zijn gekomen
Om wie jij bent, 
dit moment
Overwint de dood
Hoor de vogels
Hoor de vogels
Hoor ze zingen
… 
jouw naam
In stilte staan wij hier
Deze plek vol herinneringen
Waar de liefde overleeft
In alles om ons heen
Vol eerbied staan wij hier
De nacht zal hier nooit meer winnen
Kijk om je heen
Je bent hier nooit alleen
Want de vogels
Hoor de vogels
Hoor ze zingen
… 
jouw naam
Vol gedachten staan wij hier
Nooit meer, nooit meer
Elke vogel zingt
… 
jouw naam

Evangelie: de Emmaüsgangers  – Rik

Emmaüsgangers Lc. 24,13-35 – zie de tienerbijbel
Aansluitend Muziek –  Jan

Woord Heidi

Hierop aansluitend: aansteken kaarsjes bij de kruisjes door Katrien en Joke
Heidi nodigt uit
Terwijl de kaarsjes aangestoken worden, laat Jan al  het lied horen:

Voorbeden door Francis

Inleiding op de voorbeden: Rik
Bid voor alle gestorvenen van Arkorum
Bid voor alle gestorvenen
Bid voor hen die rouwen
Bid voor hen die treuren om de dood van een geliefde.
Zang Laat ons maar…
Bid voor hen die zich verlaten voelen
Bid voor hen die niet omarmd worden in hun verdriet
Bid voor hen aan wiens pijn geen einde komt
Bid voor hen die wegkwijnen van verdriet.
Zang Laat ons maar…
Bid voor hen die niet durven loslaten
Bid voor hen die niet kunnen geloven in de verrijzenis
Bid voor alle zwaarzieken van onze gemeenschap
Bid voor alle zieken
Bid voor allen die het nodig hebben.
Zang Laat ons maar…
Afsluiten voorbeden door Rik

Bezinning

Je leeft nu in de voorbije toekomst
Je zult altijd er nog zijn
Je bent voor mij nooit al lang geleden
Je hoort er nog altijd bij
Je bent in mijn onvervulde verwachtingen
Je bent in mijn slapeloze dromen
Je naam vervaagt niet in mijn herinneren
Je bent present als je er niet bent
Je bent waar je had kunnen zijn
Je bent niet van voorbij, niet van gisteren
Je bent van gisteren, van vandaag en morgen:
Voorbije toekomst
Uit: Jouw plek blijft leeg – Marinus van den Berg
Even stilte

Slotgebed  samen  met  Rik

Goede God,
onzienbaar, onzegbaar;
zie ons mensen,
die hier voor U staan.
Wees liefde
voor wie met verdriet 
bejegend worden.
Wees leven
voor wie de dood in de ogen 
moeten zien.
Wees troost
voor wie achterblijven,
opdat wij leren vertrouwen
op nieuw leven bij U.
Wees er, God,
onzegbaar nabij.
Amen.

Zending en zegen en uitdelen kruisjes school Rik

Uitnodiging tot drankje achteraan in de kerk – Heidi
Muziek Jan